تبليغاتX
یکی بود یکی نبود

یکی بود یکی نبود

بازیچه ..

 

                   بسم الله النور

            چشم هام و می بندم و می شمرم

                     روز های باقی مونده به اومدنت یکی یکی

                           و پشت سر هم طی شد و گذشت ...

                          هر روز که به تاریخ برگشتنت نزدیک تر میشه

                   تو دور و دور تر می شی  ....

                       ته دلم یه دلشوره ی غریب خونه کرده ...

                            یه بار دیگه این همه انتظار از من یه بازیچه ساخته ...

 

                                                                             یا علی ...

+ نوشته شده در  پنجشنبه دوازدهم بهمن 1385ساعت 7:38  توسط سانازی  | 

چیه دلم گرفتی ...

 

 

بسم الله النور

 

كوچه هاي تاريك پرچم هاي برافراشته صداي مرثيه خون حسين همه جا پيچيده

دود اسپند همه جا رو محو و مه آلودكرده  صداي تبل و سنج فضا رو پر ميكنه

يه حس قشنگ و خدايي دل آدم و پر ميكنه

زنجير زن ها به صف ميشن

يه گوشه ي تاريك و محو جايي كه ديده نشم مي ايستم و همه ي وجودم و غرق نگاه مي كنم

سردي هوا روي هيچ كس اثري نداره همه غرق عشق نگاه مي كنن اشك ميريزن

زنجيرزنها با چه شوري با چه عشقي زنجير مي زنند

پسرهاي كوچولو با اون جسم ظريفشون خدايا اين چه عشقيه كه توي سينه ي اين همه آدمه

من باز هم دور ازهمه ايستادم و نگاه مي كنم

توي خودم غرق ميشم

يه نگاه اون ميون به من خيره ميشه

ميون اون همه آدم توي شلوغي اون همه عشق

يه عشق قديمي من رو آهسته و بي صدا پيدا ميكنه

خودم رو جاي ديگه اي پنهان مي كنم

نمي خوام هيچ حسي اين احساسم رو خراب كنه

اما مي دونم هنوز يكي داره نگاهم مي كنه

يه پرچم ... اين همه راه از حرم حسين اومده اين جا تا عاشق هاش طوافش كنند

پرچم و مي چرخونن ميون مردم

همه مي دوند به سمتس

هر كي سعي ميكنه گوشه اي از اين پرچم سرخ و در دست بگيره

توي اون شلوغي ميرم جلو پرچم توي هوا مي چرخه و مي چرخه اون زير مي ايستم پرچم بالاي سرم مي چرخه نسيم خنك وجودم و مي سوزونه

چشم هام و مي بندم ذهنم از هر چي فكره خالي ميشه ....

فضاي دورم باز خالي ميشه انگار اون جا فقط من هستم و اون پرچم ...

مي چرخه و مي چرخه

دلم نمي خواد با باز كردن چشم هام اون احساس ناب و از دست بدم

آهسته بر مي گردم و توي تاريكي كوچه ها گم ميشم ...

گم شدن چه حس خوبي داره

من يه گم شده ام ... امروز يه گوشه از عشق رو لمس كردم

كاش عشق هم مي تونست من رو لمس كنه ...

                                                                               

    يا علي

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه یازدهم بهمن 1385ساعت 7:36  توسط سانازی  | 

کامروا

 

   بسم الله النور

سلام به روی ماه تون

زندگی هر چیزی که باشه بد یا خوب تلخ یا شیرین زندگیه و یه فرصت

یه فرصت برای نفس کشیدن

اون جوری که می خوای زندگی کن

کافیه بخوای تا به تو داده بشه

اما ما گاهی فراموش می کنیم بخوایم و بعد انتظار برآورده شدن

آرزو هایی رو داریم که هیچ وقت به زبون نیاوردیمشون

ما تو سینه دیوونه و شیدای یه نفر می شیم اما جرعت نداریم عشقمون رو رک

و صریح بیان کنیم اون وقت می شینیم غصه می خوریم آه می کشیم آخرشم

دق مرگ می شیم و نا کام از این دنیا می میریم

دیدی یه جوون می میره براش حجله میزارن می نویسن جوان نا کام فلانی ؟

ها ها

من که تصمیم گرفتم ناکام از این دنیا نرم تو رو نمی دونم

راستی چطوری میشه کام روا شد ؟

آدم های مومن و با حدا و بچه حاجی ها و اینا می گن باید عاشق خدا باشی تا

 عاقبت به خیر بشی

بابا جونم میگه باید دختر خوبی باشی سر به زیر باشی همش بشینی نقاشی

بکشی نمایشگاه بزنی اوم بعدش مسواک بزنی نماز بخونی غذا بیشتر بخوری

و از این چیز میزا

خلاصه هر کی یه حرفی میزنه برای خودش

من ملاکم برای کامروا شدن

داشتن یه عشق واقعیه

یه دوست داشتن عمیق

وجود یه مرد که تکیه گاه باشه

که اون ایمان و قدرت و به من بده تا بتونم به خدای خودم برسم

آرامشی رو به من بده که بتونم به هر چیزی که روش رسیدن به کامرواییه رو بدست

 بیارم

خلاصه این که خیلی دنبال کام روایی ام

شما هم بگین اگه راهی تو ذهن تون هست به من هم بگین

شنگول و منگول و حبه ی انگور باشین

                                                       یا علی

+ نوشته شده در  شنبه هفتم بهمن 1385ساعت 18:40  توسط سانازی  | 

 

 

      بسم الله النور

 

      يه چيز هايي شنيده بودم راجع به يلدا بازي

      يكي دو تا هم پست تو بلوگ هاي دوستام اينا

      ها ها

      خونده بودم

      اما جذبم نكرده بود

     تا اين كه ديشب يه هو مثل هميشه كه يهو متحول ميشم

     به سرم زد منم بازي كنم

     با اين كه كسي دعوتم نكرد به بازي

 

     يادمه يه روز هايي جيرجيرك مدرسه بودم آتيشي مي سوزونديم تومدرسه كه بيا و بيين

     من و سوده  هفته اي 2 بار توي دفتر مدير بوديم و سوال جواب مي شديم

     منم كه مظلوم   خدا ميدونه اين دوست جون جوني و رفيق قسم خوردم الان كجاس

 

    يادمه اون موقع ها از 10 تا دوستي كه داشتم 12 تاشون عاشق بودن اصلا اون موقع ها برام عجيب بود

    عشق كيلو چنده دوست دارم اصلا يعني چي ؟ خوردنيه ؟

    بهشون مي خنديدم مسخرشون مي كردم

    هيچ وقت يادم نميره

    يه دفعه يكي از دوستام كه در عاشقي و شكست عشقي خوردن يد طولاني داشت

    بعد از اين كه كلي بهش خنديدم

    با يه آه جان سوزي منه بيچاره رو نفرين كرد كه يه روزي عاشق بشم

    اون روز بهش خنديدم

    اما حالا كه من و ميبينه كركر بهم مي خنده

   من اگه ميدونستم اين قدر آهش قدرت داره اصلا دورو برش آفتابي نمي شدم چه برسه به اين كه 14 سال

   با هم دوست باشيم ..

   دنياي عجيبيه

   براي من همه جوره چرخيده اين سيب سبز زندگي ( فقط سيب زندگي من سبزه ! )

   سكوت رو خيلي دوست دارم .

   از همه بيشتر آدم هاي دورو برم و دوست دارم هميشه هم تو خيابون اين ور اون ور

   به صورت هاشون نگاه مي كنم . به جهت نگاه هاشون به فكر هايي كه تو سرشونه

   آدم ها خيلي جذابن هر كدوم 100 تا كتاب هر كدون 1000 تا ماجرا

   خدا با اين كه مي گن تنهاس خيلي خوشبخته

   چون آدم ها رو داره و يه عالمه وقت

   ميشينه اون بالا به فكر هاي جور واجور ما نگاه مي كنه و كلي مي خنده

   من عاشق عاشق بودن هم هستم

   من خيلي دلم مي خواد تنهايي زندگي كردن و تجربه كنم اما

   هميشه از تنهايي فراري ام

   من قبلا ها خيلي اعتماد به نفس داشتم خيلي محكم بودم

   اما حالا حس مي كنم يه موجود متكي به ديگرانم از تنها بودن وحشت دارم

   اما باز هم خودم يه كاري مي كنم كه دورو برم خلوت باشه

   كلا تكليفم با خودم روشن نيست

   دلم براي سوده تنگ شده

   من همش دارم تصميم مي گيرم يه كاري رو انجام بدم اما هنوز جرعت به زبون آوردن اون فكر رو ندارم

   تازگي ها يه دل مشغولي پيدا كردم اسمش سميراس سميراي قصه گوي من

  يه دختر گندم رو ريزه ميزه ي مهربون با يه كله ي كوچولو كه هميشه داره از يه عالمه فكري كه توشه 

   منفجر     ميشه

   من يه عشق واقعي هم تو زندگيم دارم . يعني فكر مي كنم كه دارم اما خوب انگار كه ندارمش ...

   زوركي كه نميشه ميشه ؟

   من روز تولدم رو هم خيلي دوست دارم و همش دوست دارم كه همه هم يادشون باشه تولدم نزديكه

   من عاشق عشق هاي رمانتيكم من اصلا تازگي ها عاشق عاشقي ام بي خيالي چه حالي ميده

   چقدر من من من كردم وايييييييييي

   اين يلدا بازي رو هم دوست مي دارم

 

               سهيل وعزيز ترينم رو هم دعوت مي كنم به يلدا بازي

 

                                                يا علي

  

          پ.ن تصميم دارم بشم همون سانازي شاد و شنگول 4 سال پيش با يه لشگر دوست جور واجور ..

 

 

 

 

 

 

 

 

+ نوشته شده در  شنبه هفتم بهمن 1385ساعت 9:14  توسط سانازی  | 

 

 

                وقتي تــــو بــــودي ،
                 

          

                           ســــكـوت آنــچنان زيبـــا بــود ،
          

              

               كه مي شد خــوشه هاي محبت را از خيال نام تو چيـد!

                

                  وقتي تــــو بــــودي ،
 

                     

                             بــاور بــا تـــو بودن ،

              

         تنها به خوابي مي ماند كه با نسيم صبحگاهي از آسمان خيالم

                       

                     به فراموشي سپرده مي شد!

 

                                                      ولي وقتي بــروي

+ نوشته شده در  پنجشنبه پنجم بهمن 1385ساعت 19:16  توسط سانازی  | 

تولد نامه

 

              سلام

 

   نمي دونم چند روز تا تولم باقي مونده

 

    يه احساس خوبي دارم ...

 

    بر عكس سال هاي قبل خيلي سبك شدم

 

    شايد يه اتفاق خوب ؟

 

    كي ميدونه چي پيش مياد

 

    درخت توت اين روز ها خيلي مهربون شده

 

    با دستاي پيرش همش نوازشم مي كنه

 

    چه نوازش عاشقانه اي

 

     كي تونسته مثل من يه عشق درختي داشته باشه ؟

 

     هيچ كي ... خودم مي دونم كه هيچ كس تا به حال عاشق يه درخت نبوده

 

     اين يه عشقه كه فقط مال منه

 

     امروز روز قشنگيه و مطمئنم كه قشنگ هم تموم ميشه ..

 

      راستي تو چرا نمياي پيشم

 

     نگات ميگه مي خواي حرف بزني ؟  خوب بزن من گوش ميدم

 

 

                     باروني باشين

    

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه پنجم بهمن 1385ساعت 9:57  توسط سانازی  | 

 

           سلام 

 

 

       من يه اسم دارم مثل تو ...

 

 

       مثل همه ..   يه اسم كه خيلي هم دوسش دارم ..

 

 

    

 هميشه دوست داشم برم يه جاي دور يه جايي كه هيچ كس من رو نشناسه و من هم  كسي رو

 

 

نشناسم ...

   

 

  دوست داشم اون جا تو غالب آدمي زندگي كنم كه دوستش داشته باشم كه اون آدم خود من باشه

 

 

نه

 

    

 يه تصويرخوشگل و ترگل ور گل مردم پسند . مدت زيادي هست كه وب لوگ نويسي مي

 

 

كنم ...

    

 

 تو وب لوگ هايي كه همه ميشناسنم و مي دونن  دردم چيه ...تو وب لوگ هاي رنگ و وارنگ

 

 

پر

    

 

 

تظاهري كه امروز احساس مي كنم هيچ كدومش حرف هاي من حقيقي نبوده ...

 

   

 

  يه بيوگرافي كوچولو از خودم ميزارم اين جا  

 

 

 

    دخترم .... بيست سالمه ... 

   

 

 

 متولد آخرين روز از بهترين ماه دنيا ( بهمن ) هستم .

    

 

خود خواهم ... لوسم ....  يه وقت هايي بيرحم و بدجنس مي شم ...

   

 

 به همون اندازه كه مهربون و دوست داشتني به نظر ميرسم . بداخلاق و بي رحم هستم مثل يه

 

 

غالب يخ .

   

 

 

 

 از وقتي يادم مياد شيطون بودم اما فوق العاده آروم و مظلوم  . يه جور هايي آتيش زير خاكستر

 

 

بودم

   

 

 

 اين لغبم بود هاها  .....سر به هوا هستم ... تو عالم خودم سير مي كنم  ....تخيلي و رويايي ام

 

 

وحشتناك

    

 

 

 

البته اين ها مال دوران طفوليته الان خيلي بهتر شدم زيادي منطقي و غير غابل تحمل شدم هاها

   

 

 

 

 توي عاشق شدن خيلي داغم و خيلي زود هم سرد ميشم به اندازه ي تارموهام عاشق شدم ..

   

 

 

 

همشون رو هم دوست داشتم ...  اما خوب از دل برود هر آنكه از ديده رود ...

   

 

 

 دل يه عالمه پسرم شكستم و آه يه لشگر دل شكسته هميشه پشتمه .... اما  هرگز خيانت نكردم ...

  

 

 

هرگز !! 

  

 

 

حتما سرتون درد گرفته از اين اراجيف مسخره ...

  

 

 

اما موضوع اينه كه اين جا سرزمين منه و تويي كه اومدي توش مجبوري   بموني و تا آخرش

 

 

رو مو به

  

 

 

 مو بخوني ..    اين يه خواهش نيست .... اين دستوره !!!

  

 

 

 ها ها  شوخي بود ...

  

 

 

اگه دوست نداري ...

  

 

خوب ....

  

 

 مجبوري 

  

 

 

 كه          

  

 

 

  مجبوري كه بخوني !  اصلا دلت مياد نخوني و بري؟

   

 

 

اين جا من هستم يه آدم با همه ي واقعيت هاي زندگيش ...

  

 

 

خودت كه مي دوني واقعيت هميشه زوركي بوده و مسخره بوده و تلخ !!!

  

 

 

 خوب تو كه تو زندگيت اين همه واقعيت تكراري و تلخ و عذاب آور و تحمل كردي من رو هم

 

 

تحمل كن ...

   

 

 

 من  هيچ وقت از تنها بودن خوشم نيومده هميشه ازش فرار كردم

 

 

 

   اما آدم از هر چيزي كه فرار كنه سرش مياد ...    اين جمله رو بخاطر بسپار !!!

  

 

 

 چون درد بي دردي   منه ...       هاها  ...

 

  

 

 

 راستي من بيشتر وقتها در حال خنديدنم ...  ميگن هركي بيشتر ميخنده بيشتر غصه داره ..

  

 

 

 واي چقدر ميگن ميگن ميگن گفتم من .........

 

   

 

 

 ادامه ي حرف ها بمونه براي بعد ..... 

   

 

 

 عاشق  همتون هستم ...

    

 

 

كلا عاشق آدم ها هستم ...

 

        

 

 

 پ . ن : نقاشي عشق اول و آخرم بوده ... موضوع همه ي نقاشي هام هم آدم ها بودن 

 

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه پنجم بهمن 1385ساعت 9:28  توسط سانازی  |